15 poziomów świadomości, z których interpretujemy rzeczywistość

yellow boots on the road, a man standing on the road

Idzie człowiek po chodniku i się wywraca. Zdarza się wszystkim, podobnie jak fakt że w większości przypadków rzeczywistość jest podobna dla każdego. Wszyscy budujemy relacje, zarabiamy pieniądze, chorujemy, zdrowiejemy, chodzimy i wywracamy się na chodnikach. Ale tym, czym się ludzie od siebie różnią, jest interpretacja tych zjawisk. Oto 15 poziomów świadomości, z których je można interpretować.


Na warsztat bierzemy tę sytuację: człowiek wywraca się na chodniku.

  1. Pierwszy poziom świadomości to wstyd: znowu idiotę z siebie zrobiłem.
  2. Poczucie winy – wywróciłem się dlatego, że jestem beznadziejny.
  3. Lęk – czy aby to zadrapanie nie wróży gangreny?
  4. Bezsilność – zawsze to samo.
  5. Frustracja – nie powinienem był się wywrócić.
  6. Złość – niech to szlag trafi!
  7. Nienawiść – cholerny X (np. rząd), to jego wina.
  8. Obojętność – mam to gdzieś.
  9. Pycha – nikt z taką klasą się nie wywraca, jak ja.
  10. Akceptacja – wywróciłem się.
  11. Elastyczność – czego się nauczyłem? Co zrobię lepiej następnym razem?
  12. Wdzięczność – dobrze, że nic sobie nie zrobiłem.
  13. Radość – musiało być zabawnie, jak wywinąłem kozła :-).
  14. Miłość – (po czułym obejrzeniu się) będę bardziej uważał na siebie / wszystko jest ok.
  15. Moc – co mogę zrobić, by ludzie już nigdy nie wywracali się na chodnikach?

Teraz pomyśl, że ludzie działają nawykowo i potrafią spędzać na jednym poziomie większość swego życia. Znasz ich – np. tych, którzy wszystkiego się boją (lęk) albo zawsze wściekają (złość) gdy coś nie idzie po ich myśli. Pierwszy leci w samolocie i gdy są turbulencje jest przerażony, a ten drugi ma pretensje do linii lotniczych. W obu przypadkach jeden i drugi przeżywa to samo zjawisko, ale zupełnie inaczej do niego podchodzi.

  • Ten model jest bardzo pomocny do określania czyjegoś potencjału.
  • Pozwala odróżnić tych, którzy osiągają w życiu więcej (od 10 poziomu wzwyż) od tych, którzy osiągają mniej (najgorsze są lęk, poczucie winy, wstyd).
  • Generalizuje się w skali makro i na tyle na ile uogólnianie pomijające różnice jednostkowe pozwala, określa kultury (Polacy mają w sobie wiele wstydu i nienawiści, Anglicy pychy, Niemcy poczucia winy i mocy, Meksykanie lęku i wdzięczności).
  • Pomaga samemu się rozwijać, bo poprzez wybór interpretacji tworzę rzeczywistość na bazie określonych zdarzeń – innymi słowy to każdy z nas wybiera, czym jest dla niego rzeczywistość.
  • Jakość życia zaczyna się od 10 wzwyż.
  • Bez 10 – akceptacji – nie można niczego zmienić i popełnia się wciąż te same błędy.

Ten artykuł, jak każdy zresztą, spotka się z określonymi reakcjami czytelników. Przepuśćmy je przez ten model: jak zareaguje czytelnik na powyższy tekst w zależności od poziomu świadomości, na którym się znajduje?

  1. Wstyd – jak zawsze, najgorsze poziomy opisują mnie.
  2. Poczucie winy – nie umiem tego, jestem głupi.
  3. Lęk – no tak, teraz już wiem jak źle może dopiero być.
  4. Bezsilność – przecież ja już tak mam, więc po co mi to w ogóle mówić?
  5. Frustracja – nie powinienem czuć teraz irytacji.
  6. Złość – ale ze mnie debil, tyle lat studiów i nic z tego wyszło.
  7. Nienawiść – niech szlag trafi Grzesiaka, co kolejne manipulacyjne bajki opowiada.
  8. Obojętność – pierdoły, do niczego to się nie przyda.
  9. Pycha – co za truizmy, ja to wszystko wiem.
  10. Akceptacja – właśnie poznałem model 15 poziomów świadomości.
  11. Elastyczność – wykorzystam go by ćwiczyć każdy z poziomów powyżej 10 przez jeden tydzień.
  12. Wdzięczność – dzięki Mateusz, że jak zawsze dzielisz się mega wiedzą.
  13. Radość – ekstra model!
  14. Miłość – mam okazję by realizować jeszcze lepiej swój potencjał
  15. Moc – ulepszę ten model, by służył ludziom.

Pozdrawiam!

10 Opinii